Make your own free website on Tripod.com

Antibiotica
De precieze werking van antibiotica
Home
De precieze werking van antibiotica
De ontdekking van penicciline
EnquÍte
Waaruit bestaat een kuur en waarom is het zo belangrijk dat de kuur wordt afgemaakt?
Micro-organismen en infecties
Micro-organismen
Soorten micro-organismen
Schadelijke micro-organismen
Logboek
Inleiding
Conclusie
Bronvermelding

De precieze werking van antibiotica

Antibiotica is ťťn van de twee groepen stoffen die werken tegen bateriŽn en bruikbaar zijn als geneesmiddel. (de andere groep zijn Chemotherapeutica)

Antibiotica werken altijd op een specifiek aangrijpingspunt, dus op iets dat een bacterie wel heeft en een gastheer niet. Ze kunnen de volgende aangrijpingspunten gebruiken.

- Remming celwandsynthese (dieren, dus ook mensen, hebben en maken geen celwanden)
- Remming eiwitsynthese (gebeurt niet bij dieren)
- Beschadigen van de celmembraam (dieren hebben geen celmembraam)
- Remming van de nucleÔnezuursynthese (mensen maken geen nucleÔnezuren aan)
- Aangrijpen op de specifieke bacteriestofwisseling (dieren zijn uiteraard geen bacterieŽn)


De remming van de celwandsynthese
De celwanden van bacterieŽn uit peptidoglycaan (mucopeptide), deze celwand structuur hebben alleen bacterieŽn. Andere organismen (zoals mensen enz.) bezitten deze structuur dus niet. Penicilline en nog enkele andere antibiotica remmen de synthese van peptidoglycaan, het gevolg is een sterk verzwakte celwand waardoor de cel lyseert. Het is een bactericide (bacterie-dodend) middel). Omdat alleen de synthese wordt verstoord ewerkt penicilline uitlsluitend op groeiende cellen.
Penicilline voorkomt de binding tussen de aminosuikers NAG en NAM, waardoor er geen stevige celwand kan onstaand en de cel lyseert. Penicilline bestaat in verschillende nauw aan elkaar verwante vormen. Het prototype is penicilline G. Het heeft een smal maar nuttig werkinsspectrum (het gebied waarin de stof werkzaam is) en is vaak de eerste keus tegen de meeste staphylococcen, streptococcen en enkele spirochaeten.


De remming van de eiwitsynthese
Omdat de eiwitsynthese zowel bij eukaryote als prokaryote cellen voorkomt lijkt het een ongeschikt doelwit voor een selectief giftige stof. Er is echter een verschil; de structuur van de ribosomen. Eukaryote cellen hebben zogenaamde 80S ribosomen en prokaryote zogenaamde 70S ribosomen. Met behulp van dit aspect kunnen antibiotica toch selectief de eiwitsynthese van de prokaryote cellen verstoren.
Er is wel een nadeel; de mitochondriŽn van eukaryote cellen bevatten echter ook 70S ribosomen, hierdoor kan je bijwerkingen krijgen zoals streptomycine, chlooramfenicol enz.


Beschadiging van de celmembraan
De polypeptideantibiotica, veranderen de permeabiliteit van de membraan, waardoor de belangrijkste stofwisselingsproducenten uit de cel lekken. Zo maakt polymyxine B door zijn hechting aan de fosfolipiden de celmembraam kapot. Het middel is dus bacterie-dodend.


De remming van de nucleinezuursynthese
Een aantal antibiotica komen tussen beide bij de DNA-transcriptie en translatie in micro-organismen. De meeste stoffen met deze werking zijn ook zeer giftig voor de gastheer, enkele niet zoals rifampicine dat zich bindt aan het enzym RNA-polymerase van bateriŽn en virussen.


Remming van de stofwisseling
Er zijn antibiotica die de synthese van specifieke stofwisselingsproducten verhinderen. Hierdoor kunnen de bacteriŽn niet meer groeien.


werkinganti.gif
Werking van antibiotica